به نام خدا
معرفی پروژه میدان - بیشه فضایی - در سایتاما

لیلا راوندی - دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری – دانشگاه تهران
Email: Leila.r.86@gmail.com

در سال 1994 یک رقابت آزاد برای طراحی میدانی عمومی بعنوان هسته ی فعالیت های عابران پیاده در مرکز شهری جدید توکیو برگزار شد . با ساخته شدن برفراز مسیر قطار عبوری موجود , مرکز شهری جدید قصد داشت دسترسی مردم به مراکز شهری قدیمی را تسهیل نموده و خود نیز شامل یک ایستگاه راه آهن جدید , بزرگترین میدان شهری توکیو , بلندترین ساختمان در ژاپن و میلیونها مترمربع دفاتر اداری جدید , ساختمانهای مسکونی و فضاهایی جهت خرده فروشی باشد . این رقابت صدها شرکت کننده را از ژاپن و سایر کشورها به خود جذب کرد . تقریبا تمامی طراحی های انجام شده توسط آنها به سبک های پست مدرن , تاریخ گرا یا ساختارشکن , همراه با خطوط و عناصر اغراق شده ی مدور یا قطری در بالا و زیر سطح دوم ( طبقه ی دوم ) میدان بود . 

مهندسان مشاور OHTORI به همراه معماران NTT UD تیمی را تشکیل داده و از PWP ( شرکت پیتر واکر و شرکا ) درخواست کردند تا طراحی را بر عهده بگیرد . گروه طراحی پیتر واکر به نتیجه ای بسیار متفاوت از سایر شرکت کنندگان رسیده بود , به طور مجازی یک میدان مربع شکل جنگلی را دور تا دور معبد Hikawa طراحی کرده بود و این عنصر طبیعی آرامش بخش را به صورت شبکه ای کلاسیک در مرکز ساختار عظیم شهری مکانیابی کرده و قرار داده بود . میدان مذکور قرار بود بعنوان نمای پنجم ساختمان تمام شیشه ای دیگری - که شامل یک مرکز خرید در طبقه ی همکف بود – درک شود و هر درخت ازاین مجموعه ی طراحی شده ازستونی فولادی که در طبقه ی پایین تر قرار داشت سر برآورد . 

عجیب ترین جنبه ی میدان مسطح بودن آن به طور کامل است – کانسپتی که گسترش یافته ی طراحی های پیشین تیم طراحی پیتر واکر در بام – باغ Marlborough (1979) , بام – باغ Cambridge (1979) و مرکز سونی (1992) بود . کفپوشی از شبکه ی آلومینیومی قالب گیری شده و نوارهای باریک سنگی مسطح بودن میدان را مورد تاکید قرار می دهد . روی لایه ی 1.5 متری از خاک طراحی شده ی مخصوص 220 درخت Zelkova به همراه پشتیبان های سازه ای مخصوصی کاشته شده است .Zelkova یکی از محبوب ترین درختان در ژاپن است – درختی برگ ریز با ساختاری گلدانی شکل که در فصل های مختلف دیدنی به نظر می رسد .

در هر نقطه از مکان هایی که دست رسی سواره دارند خاک توسط پانل هایی نمایانده شده است – تکنیکی که خاطره ی اثر اطاق زمین در نیویورک به طراحی Walter de maria را زنده می کرد- آب باران نخست از طریق شبکه ی مسطح واقع روی سطح میدان حرکت می کند و سپس از طریق لایه های زمین (جایی که در نهایت جمع آوری و تخلیه می شود ) پایین می رود . جزئیات ساختاری و تمهیدات اجرایی توسط مهندسان مشاور OHTORI و معماران NTT UD در سطح بسیار بالایی از مهارت و دقت تکنیکی قرار دارد .
در سطحی بلند تر از خیابان , در میان میدان و سایبانی از درختان 4 برج شیشه ای شامل پله ها , آسانسورها , رستوران و همچنین کافه ای در خیابان قرار دارند . پله ها به همراه آسانسورهای کمکی و پله های برقی در تمام وجوه باز میدان , در میان مراکز خرید و طبقات میدان مکانیابی و ساخته شده اند . ارتباطات میان سطح میدان و ساختمان های مجاور , همچنین با ایستگاه قطار حرکت انبوه عابران پیاده را تسهیل می کند . علاوه بر عناصر یاد شده میدان شامل یک کیوسک کوچک جهت پلیس , یک میدان نورپردازی شده برای موسیقی و رقص که در فصل زمستان به میدان یخ بازی تبدیل می شود , صندلی هایی برای کافی شاپ , یک زمین بازی کوچک چمنی برای کودکان و ترکیبی از نیمکت های چوبی و پانلهایی جهت اعلانهای فرهنگی را نیز داراست .
نور میدان توسط نیمکت های چوبی داخل میدان , برجهای شیشه ای و سطح زیرین شبکه ی واقع روی میدان تامین می گردد .

منابع :

www.pwpla.com
www.google.com

برای دریافت فایل PDF اینجا کلیک کنید.