در زندگی روزمره،کمترین قدمی که آدمی بر می دارد، اهمیت یک واقعه را دارد...
همه ما دراین نشریه با گام های کوچک اما استوارمان به سوی اتفاقی بزرگ می رویم. هر گام من، هر گام تو، بر دانش نوین معماری منظر می افزاید و این اتفاق کمی نیست.
گمان می کنم در این شب بلند، آخرین شماره ایست که درخدمتان حاضرم. سپاس می گویم تمامی دوستانی را که با قلمشان یار بودند و همراه.
زندگی سرشار از موفقیت منظرین و آرام را برایتان آرزو مندم... سرگشتگانی که همیشه راه های نرفته را می جویند، هیچ روزی را در همان جایی آغاز نمی کنند که دیگر روز به پایان برده اند. حکایت همچنان باقی است و دوستان منظر مشتاق.
تلاشتان مستدام
مریم دبیری
یکم دی ماه 1387 خورشیدی