"چه یک دست تنها، چه صد دست تنها. . . بی صدایی، بی صدایی است. . .
چه یک چراغ خاموش چه چلچراغ خاموش. . . خاموشی خاموشی است. . .
اما اگر من و تو، ما شویم چه با برکت می شود رفتن. . ."
همه چیز به آن بستگی دارد که تو چگونه بخواهی به آن بنگری؛ می توان مانند آن همگانی که تنها زیسته اند و تنها رفته اند، تنها زیست و رفت و یا در جمع بال و پر گرفت و پرواز کرد. دست کسانی را هم گرفت تا زودتر به اوجی که تو فتحش کرده ای برسند و بقیه ی نیرویشان را بگذارند برای فتح اوجی بالاتر.
زندگی یک مسیر خطی نیست که محکوم به طی کردن آن باشیم و خیلی که تلاش کنیم بر عرضش بیفزاییم. زندگی بعد سومی دارد که اگر از این قید و بند هایی که فردیت برایمان ساخته است رهایی یابیم، می توانیم در زلالی آسمانش پر بگشاییم و بالا رویم و بالاتر تا بدانجا که آن مسیر خطی موهوم را در پلان ببینیم و بر سادگی آن بخندیم.
در جمع باشیم و برای جمع.
نشریه ی اینترنتی منظر فرصتی است برای این در جمع زیستن؛ غنیمتش بشماریم...
پی نویس:
نشریه اینترنتی منظر در پی آن است که با گردآوری پایان نامه های منظر پایگاهی برای جستجوی اینترنتی آن ها به وجود آورد. دانش آموختگان عزیز! با ارسال چکیده ی پایان نامه های خود، ما را در این مهم یاری رسانید.
مهندس پرستو عشرتی. دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر دانشگاه تهران.